IPv6 pomaga rozwiązywać problemy, które występują obecnie w obrębie i między przedsiębiorstwami. Na skalę globalną IPv6 pozwoli twórcom szkieletu (ang. backbone) Internetu na stworzenie elastycznego, rozszerzalnego, hierarchicznego routingu. Utrzymanie tego szkieletu, do którego bezpośrednio podłączane są duże przedsiębiorstwa i dostawcy internetu (ISP), zależy od utrzymania hierarchicznego systemu adresowania, bardzo podobnego do narodowego i międzynarodowego systemu telefonicznego. Duże centrale telefoniczne wybierają wstępnie numer na podstawie 3 pierwszych cyfr (numer kraju). Z podobnego systemu korzysta także protokół IPv4.

Bez hierarchicznego systemu adresowania, routery backbon'u byłyby zmuszone do przechowywania tabel routingu w zasięgu wszystkich sieci na świecie. Przy rozwiązaniu z hierarchią, routery mogą kierować odpowiednio ruch w sieci na podstawie przedrostka numeru IP. W ostatnich latach, w obrębie protokołu IPv4 stosowano rozwiązanie nazwane Classless InterDomain Routing (CIDR), które korzysta z bitów maski do ustalenia zmiennej części 32 bitowego adresu IP sieci, podsieci albo hosta. CIDR wykonuje "agregację trasy" na różnych poziomach hierarchi sieci, dzięki czemu routery mogą przechowywać tylko pojedynczą tablicę routingu, zapewniając dostęp do wielu niższych warstw sieci.

CIDR nie gwarantuje jednak sprawnej i skalowalnej hierarchii. W celu uniknięcia osobnego wpisu dla każdej trasy, jest ważne aby routery w niższej hierarchi sieci (które naturalnie mają dłuższe przedrostki numeru) były "zbierane" razem w mniejsze i mniej specyficzne trasy, na wyższym poziomie w hierarchi routingu.

Spuścizna po adresowaniu w oparciu o IPv4, które pochodzi zanim opracowano CIDR i bieżący dostęp w oparciu o hierarchie, nie ułatwia "sumowania". Brak jednolitości w obecnym hierarchicznym systemie, połączony z reglamentacją numerów IP czynią adresowanie i routing w Internecie mocno skomplikowanym. Problemy te dotykają nie tylko dostawców internetowych, ale także użytkowników końcowych. Co więcej, zmiana numerów IPv4 w przypadku zmiany np. providera internetu pociąga za sobą niepotrzebnie skomplikowaną poprawę adresacji i routingu "zsumowanych" już adresów. IPv6 rozwiązuje ten problem - szczegóły niżej.