IPv6 został zaprojektowany z myślą o wysoko wydajnych, skalowalnych sieciach, które mogłbyby pracować bez awarii przez dziesięciolecia. Częścią procesu projektowego było poprawienie niedoskonałości IPv4, oraz dodanie nowych cech, takich jak dłuższa przestrzeń adresowa (16 bajtów zamiast 4, przy tylko dwukrotnym zwiększeniu długości nagłówka) i poprawiony format pakietu. Sieci skalowalne wymagają dużo bardziej uważnego wykorzystywanie posiadanych zasobów, dlatego duży nacisk położono na możliwośę autokonfiguracji, jak najmniejszego udziału człowieka przy procesie nadawania numeru IP i innych istotnych parametrów sieci. Zalety IPv6 uwidocznią się szczególnie w sieciach budowanych od początku w oparciu o ten protokół. Będzie możliwa np. dobrze ustrukturyzowana, sprawna i łatwo się przystosowująca do zmian hierarchia routingu. Nieco bardziej szczegółowo cechy IPv6 omówione są poniżej.