Na protokół DHCP spogląda się niekiedy z podejrzliwością i nieufnością, chociaż (według mojego doświadczenia) częściej zdarza się to kierownikom niż administratorom. Na temat tej usługi utworzyły się mity, które mają niewiele wspólnego z rzeczywistością:
· DHCP nie zmienia adresów IP często — protokół DHCP może być ustawiony tak, aby alokował informacje dotyczące konfiguracji na czas dzierżawy długoterminowej. Oznacza to, że dany host zazwyczaj zatrzymuje przydzieloną mu dzierżawę. Można ustawiać dzierżawy stałe, co oznacza, że kiedy dana dzierżawa zostanie przydzielona, to host zatrzyma konfigurację na stałe, chyba że zostanie usunięty z sieci albo konfiguracja zostanie ręcznie zniesiona.
· DHCP nie ukrywa tożsamości IP — można przeglądać dzierżawy adresów, połączone zarówno z nazwą komputera, jak i z adresem kontroli dostępu do nośnika (MAC). Tak więc jeżeli wykryjesz niewłaściwe użycie hosta zidentyfikowanego po jego adresie IP, to możesz dokładnie określić, który host został użyty. W systemie Windows 2000 dostęp do tych informacji może mieć (ale nie może ich zmieniać) użytkownik nie będący administratorem. DHCP jest w pod tym względem bezpieczniejszy niż konfiguracja statyczna. Adres IP hosta skonfigurowanego statycznie (w szczególności hosta systemu Windows 9x) może zostać złośliwie zmieniony, a następnie przywrócony, przez użytkownika znającego się na komputerach.
· DHCP pozwala na przydzielenie określonego adresu IP określonemu hostowi — można zarezerwować dzierżawę, aby określonemu hostowi, identyfikowanemu po nazwie komputera oraz adresie MAC, można było przydzielić określony adres IP. Jest to (w praktyce) to samo, co konfiguracja statyczna, z tym że informacje dotyczące maski podsieci, bramy, serwera DNS oraz serwera WINS można konfigurować dynamicznie i nie trzeba odwiedzać danego hosta (który może znajdować się w pewnej odległości od twojego biura), aby go skonfigurować.
· DHCP nie jest trudny do ustawienia ani administrowania — problemy pokrywania się, związane z wieloma zakresami (lub przedziałami) adresów oraz wieloma serwerami, nigdy nie były trudne do rozwiązania, szczególnie jeśli je porównać z problemami związanymi z ręcznym konfigurowaniem kilku tysięcy hostów. System Windows 2000 zapewnia narzędzia służące do sprawdzania spójności międzyzakresowej oraz do wykrywania „rozbójniczych” serwerów DHCP, więc można szybko wykrywać i rozwiązywać wszelkie przypadki pokrywania się adresów IP.
· DHCP nie generuje dużej ilości ruchu emisji — przy pierwszym pojawieniu się w sieci dany host dokonuje emisji w poszukiwaniu serwera DHCP i otrzymuje odpowiedź emisyjną. Nie są to duże pakiety emisyjne, przy czym pojawią się one ponownie tylko w przypadku, kiedy dzierżawa DHCP wygaśnie, albo osiągnie stan ponownego wiązania (po upływie siedmiu ósmych czasu dzierżawy) w przypadku, gdy host zostanie przeniesiony do innej sieci albo jeżeli dana konfiguracja zostanie ręcznie zniesiona i odnowiona.