Jest to właściwie grupa robocza wewnątrz ISO, ale terminem ten odnosi się też do standardów kompresji obrazu wymyślonych przez tę grupę. MPEG oferuje zazwyczaj lepszą jakość obrazu niż konkurencyjne standardy, takie jak Video for Windows, Indeo czy QuickTime. Dekompresja MPEG może się odbywać sprzętowo lub programowo. MPEG uzyskuje wysoki stopień kompresji obrazu przez zapisywanie tylko zmian jakie zaszły między dwiema następującymi po sobie klatkami. Kompresja obrazu jaką MPEG używa nie jest idealna, bo traci się część informacji, ale pogorszenie jakości obrazu jest dla ludzkiego oka niezauważalne. Dwa główne standardy MPEG to: MPEG-1 oraz MPEG-2. Pierwszy oferuje obraz w rozdzielczości 352x240 przy odświeżaniu 30 klatek na sekundę. Otrzymana jakość obrazu jest nieco poniżej jakości obrazu typowej kasety VHS. Nowsza wersja MPEG-2 daje obraz w rozdzielczości 720x480 oraz 1280x720 przy 60 klatkach na sekundę, co zadowala wszystkie standardy telewizyjne. MPEG-2 jest używany przez czytniki DVD. Dzięki niemu można skompresować dwugodzinny film na kilku gigabajtach. Dekompresja MPEG-2 nie wymaga bardzo wydajnego sprzętu, ale jego kompresja jest bardzo czasochłonna. ISO pracuje teraz nad nową wersją MPEG o nazwie MPEG-4 (nie będzie wersji trzeciej), która będzie bazować na formacie plików QuickTime.