NetBT, określony w specyfikacjach RFC 1001 i 1002, implementuje interfejs programowania NetBIOS poprzez protokół TCP/IP, tym samym rozszerzając zasięg programów klienckich i serwerowych NetBIOS do sieci rozległych (WAN-ów) i zapewniając współdziałanie z innymi systemami operacyjnymi. W systemie Windows NT4 usługi Stacja robocza, Serwer, Przeglądarka, Posłaniec oraz NetLogon są bezpośrednimi klientami NetBT. W skład zarówno systemu Windows NT4, jak i systemu Windows 2000 wchodzi emulator NetBIOS, który pobiera standardowe żądania od aplikacji NetBIOS i tłumaczy je na równoznaczne wyrażenia pierwotne TDI. TDI jest opisany szczegółowo w rozdziale 15.
System Windows 2000 wykorzystuje NetBT do komunikowania się ze starymi systemami, takimi jak Windows NT4 oraz Windows 95. Jednak składniki zwrotnicy oraz serwera systemu Windows 2000 obsługują teraz hosting bezpośredni w celu komunikacji z innymi komputerami z zainstalowanym systemem Windows 2000, co oznacza że wykorzystują one do analizowania nazw system DNS. Hosting bezpośredni korzysta z portu TCP 445, a nie z portu TCP 139 NetBIOS.
Domyślnie włączony jest zarówno NetBT, jak i hosting bezpośredni, i obydwa są wypróbowywane jednocześnie w momencie ustanowienia nowego połączenia. Pierwszy, któremu uda się połączyć, jest wykorzystywany do wszelkich dalszych prób. W środowisku macierzystym systemu Windows 2000 można wyłączyć NetBT, aby wymusić stosowanie hostingu bezpośredniego przez cały ruch sieciowy. Procedury służące dokonywaniu tego zarówno na klientach protokołu DHCP, jak i protokołów innych niż DHCP opisane są w podrozdziale rozwiązań natychmiastowych niniejszego rozdziału.