Specyfikacja RFC 1889 określa również protokół RTCP. Każdy z uczestników sesji RTP okresowo transmituje pakiety RTCP do wszystkich pozostałych uczestników. Informacje zwracane do aplikacji mogą być wykorzystywane do kontrolowania wydajności oraz do celów diagnostycznych. Poza tym RTCP spełnia następujące funkcje:
· Dostarczanie aplikacji informacji — podstawową funkcją RTCP jest dostarczanie aplikacji informacji dotyczących jakości dystrybucji danych. Każdy z pakietów RTCP zawiera statystyki nadawcy i/lub odbiorcy zawierające informacje dotyczące liczby wysłanych pakietów, liczby utraconych pakietów, rozsynchronizowanie pomiędzy przybyciami i tak dalej. Nadawcy, odbiorcy oraz monitory niezależne korzystają z tych informacji zwrotnych dotyczących jakości odbioru. Na przykład nadawcy mogą modyfikować swoje transmisje; odbiorcy mogą określać czy problemy są lokalne, regionalne, czy globalne, a administratorzy sieci mogą wykorzystywać te informacje do oceny wydajności sieci.
· Identyfikowanie źródła RTP — identyfikator poziomu transportu dla źródła RTP znany jest jako nazwa kanoniczna (CNAME). Jest ona wykorzystywana do śledzenia uczestników sesji RTP. Odbiorcy używają CNAME do łączenia wielu strumieni danych w zestaw powiązanych sesji RTP. Na przykład mogą być identyfikowane i synchronizowane strumienie audio i wideo z tego samego źródła.
· Kontrolowanie interwału transmisji RTCP — ruch kontrolny ograniczony jest do pięciu procent ogólnego ruchu sesji. Uniemożliwia to ruchowi kontrolnemu obezwładnianie zasobów sieci i umożliwia RTP rozbudowę do dużej liczby uczestników sesji. Limit ten narzuca ustawienie tempa, w jakim wysyłane są pakiety RTCP. Każdy z uczestników wysyła pakiety kontrolne do wszystkich pozostałych i dlatego może śledzić całkowitą liczbę uczestników i wykorzystywać tę liczbę do obliczania tempa, w jakim należy wysyłać pakiety RTCP.
· Przekazywanie minimalnej informacji kontroli sesji — RTCP może być wykorzystywany do przekazywania minimalnej ilości informacji wszystkim uczestnikom sesji. Na przykład RTCP może nieść osobiste imię w celu identyfikacji danego uczestnika na wyświetlaczu użytkownika. Funkcja ta jest przydatna (na przykład) w przypadku sesji telekonferencyjnych, gdzie uczestnicy dołączają do sesji i opuszczają ją nieformalnie.