Strefa to część bazy danych DNS zawierająca rekordy zasobów dla nazw właścicieli, które należą do zwartej części przestrzeni nazw systemu DNS. Jeden serwer DNS może być skonfigurowany jako host dla jednej lub większej liczby stref (a czasem dla żadnej strefy).
Każda strefa jest definiowana przez konkretną nazwę domeny, określaną jako domena główna. Gdyby na przykład domeną główną strefy była domena coriolis.com, to zawierałaby ona informacje dotyczące wszystkich nazw FQDN kończących się na coriolis.com (każda nazwa hosta lokalnego w domenie coriolis.com ma nazwę FQDN, który kończy się na coriolis.com). Serwer DNS uznawany jest za autorytatywny dla danej nazwy, jeżeli ładuje plik strefy zawierający tę nazwę. Rekord zasobu SOA dla strefy identyfikuje podstawowy serwer nazw DNS strefy jako najlepsze źródło informacji dla danych w obrębie tej strefy i jako serwer przetwarzający aktualizacje dla tej strefy.
Nazwy w obrębie strefy mogą być delegowane do innej strefy (lub innych stref). Na przykład nazwy w domenie authors.coriolis.com kończą się na coriolis.com i są, domyślnie, członkami strefy coriolis.com. Jednakże odpowiedzialność za te nazwy może zostać oddelegowana do strefy authors.coriolis.com, która będzie wtedy miała swoją własną strefę pełnomocnictwa, swój własny rekord zasobu SOA i prawdopodobnie, swój własny podstawowy serwer nazw DNS.
Delegowanie to proces przydzielania odpowiedzialności za część przestrzeni nazw DNS oddzielnej jednostce. Jednostka ta może być oddziałem lub zespołem w obrębie przedsiębiorstwa, lub przedsiębiorstwem w obrębie większej organizacji. Delegowanie implementuje się przy użyciu rekordu zasobu NS, określającego zarówno delegowaną strefę, jak i nazwę DNS serwera autorytatywnego dla tej strefy. Delegowanie poprzez wiele stref było jednym z pierwotnych zamierzeń projektu DNS w roku 1984. Autorzy oryginalnych dokumentów RFC 882 i 883 (teraz zastąpionych) zidentyfikowali kilka powodów delegowania przestrzeni nazw DNS:
· potrzeba oddelegowania zarządzania domeną DNS do kilku przedsiębiorstw lub oddziałów w obrębie organizacji;
· potrzeba rozdzielenia obciążenia związanego z utrzymywaniem jednej dużej bazy danych DNS na wiele serwerów nazw, aby poprawić wydajność rozpoznawania nazw oraz utworzyć środowisko DNS odporne na uszkodzenia;
· potrzeba uwzględnienia przynależności organizacyjnej hosta poprzez włączenie go do odpowiedniej domeny.
Rekordy zasobów NS znajdują się we wszystkich strefach wyszukiwania w przód i wyszukiwania wstecznego, i wspierają delegowanie poprzez identyfikowanie serwerów DNS dla każdej ze stref. Ilekroć serwer DNS musi zyskać dostęp do rekordu w delegowanej strefie (co jest znane jako krzyżowanie delegowania), zwraca się do rekordów zasobu NS o zidentyfikowanie serwerów DNS w strefie docelowej.