Usługa przeglądarki identyfikuje zasoby w sieci i utrzymuje listę zasobów, aby klienty mogły mieć do nich dostęp. Chociaż przeglądanie jest zależne w głównej mierze od komunikacji za pomocą emisji, zdarzają się sytuacje, kiedy zachodzi potrzeba przeglądania w poszukiwaniu zasobów poprzez sieci routowane. Są trzy metody implementacji przeglądania sieci WAN:
· Ustawienie routerów, aby przesyłały emisje NetBIOS — prowadzi to do niedopuszczalnego wzrostu ruchu sieciowego poprzez łącza sieci WAN i nie jest rozwiązaniem zalecanym.
· Wykorzystanie plików lmhosts — jest to rozwiązanie częściowe i może ono wymagać wiele wysiłku administracyjnego.
· Wykorzystanie usługi WINS — jest to rozwiązanie preferowane.
Przeglądarka główna domeny korzystająca z usługi WINS, taka jak kontroler domeny systemu Windows 2000 czy podstawowy kontroler domeny (PDC) systemu Windows NT4 lub NT3.5, okresowo rejestruje swoją nazwę NetBIOS [1Bh] na swoim podstawowym serwerze WINS. Informacje te są replikowane za pomocą bazy danych WINS. Każda przeglądarka główna domeny w sieci złożonej przeprowadza okresowo (co 12 do 15 minut) kwerendę WINS i uzyskuje listę wszystkich nazw domeny [1Bh] oraz odpowiadających im adresów IP przeglądarek głównych domeny, których rekordy są przechowywane w bazie danych WINS. Nie jest to lista wszystkich zasobów w domenach zdalnych, lecz jedynie lista przeglądarek głównych.
Kiedy klient musi uzyskać dostęp do zasobu w domenie zdalnej, proces ten wygląda następująco:
1. Klient próbuje emisji podsieci. Nie przynosi to odpowiedzi pozytywnej.
2. Klient przeprowadza kwerendę WINS i uzyskuje nazwę NetBIOS [1Bh] oraz adres IP przeglądarki głównej żądanej domeny.
3. Klient wykorzystuje adres IP, aby wysłać do przeglądarki głównej domeny zdalnej bezpośrednie żądanie listy przeglądarek rezerwowych żądanej domeny.
4. Przeglądarka domeny zdalnej odpowiada listą składającą się maksymalnie z trzech nazw NetBIOS przeglądarek rezerwowych.
5. Klient losowo wybiera z listy jedną z przeglądarek rezerwowych i przeprowadza kwerendę WINS dotyczącą adresu IP odpowiadającego nazwie NetBIOS.
6. Klient wysyła bezpośrednio do zdalnej przeglądarki rezerwowej żądanie kopii listy przeglądarek domeny zdalnej.
7. Zdalna przeglądarka rezerwowa zwraca klientowi listę przeglądarek domeny zdalnej.
Czasami ta metoda zawodzi przy kroku 2, kiedy WINS nie jest w stanie dostarczyć nazwy przeglądarki głównej domeny. Może się to zdarzyć, jeżeli przeglądarka główna domeny zdalnej nie korzysta z usługi WINS lub jeśli dany zasób nie znajduje się w innej domenie (może się znajdować w grupie roboczej). W takim wypadku klient analizuje nazwę przeglądarki głównej przy użyciu WINS i ustanawia z nią połączenie, aby zażądać listy serwerów w domenie lub grupie roboczej. Następnie klientowi zostaje zwrócona lista serwerów w domenie lub grupie roboczej.